Overdenking

‘Beweeg mee!’

‘Beweeg mee!’ zo hebben we het PKN jaarthema voor het seizoen 2026/2027 op eigen ‘manneboet’ afgekort. Compleet geciteerd klinkt het zo: ‘Beweeg mee in het krachtenveld van Christus’.
Eerlijk is eerlijk, dit lijkt op het thema van vorig jaar: ’Kijk! Laat je verrassen door het werk van de Geest.’ Die klacht wordt ook hier en daar gehoord. Maar toch: bij ‘Beweeg mee’ kun je je vele associaties, gesprekken en preken voorstellen en ook: activiteiten!
Al met al is het wel een thema waar we iets mee kunnen. Voor de Startsnein, die dit jaar op 13 september gehouden wordt, zijn we al volop bezig rondom dit thema. We werken aan een beweeglijke en dynamische startzondag!

Bij ’Beweeg mee’ gaat het om een uitnodiging om samen op weg te gaan in de beweging van het koninkrijk van God en ook anderen daarin mee te nemen. De wereld is al van God, die troostrijke gedachte mag ontspanning geven, want wij hoeven de wereld niet te redden. We hoeven alleen in Gods kracht het goede te zoeken voor elkaar en voor die wereld. Dat is ‘een hele klus’, maar wel een klus die vreugde brengt, die dieper gaat dan wat ook.
Het goede doen met daden en goede spreken met woorden. Ook daar zullen we dit seizoen dieper op ingaan: welke geloofswoorden spreken we, durven we te spreken? Met goede woorden en daden bewegen we ons in het krachtenveld van Christus!

‘Beweeg mee’, bedenk daar eens beelden bij en je zult zien dat deze twee woorden een scala aan betekenissen kunnen krijgen. Ik zie het beeld van een dansvloer voor me. Er zijn al mensen aan het dansen en er zitten en staan mensen te kijken. Zelf kijk ik dan vaak met verlangende blik naar de dansers, want wat kan het er mooi uitzien, zeker wanneer er mensen zijn die kunnen stijldansen. Helaas kan ik dat zelf niet (meer): na twee
beginnerscursussen in ons dorpshuis in een grijs verleden heb ik het daarna nooit meer in praktijk gebracht.

Gelukkig mogen we tegenwoordig dansen zoals we willen, dus meedoen kan altijd.
Symbolisch is het wel, dat ieder tegenwoordig mag dansen zoals hij of zij wil. Er is meer ruimte voor eigen manieren. Zo is het ook in de kerk. Vroeger was het meer ‘stijldansen’ volgens vaste patronen en regels. Nu is het vrijer.
Daarmee is het beeld van ‘dansen’ voor mij een soort richtlijn: stijldansen blijft iets moois om te doen, voor wie het kan, en om naar te kijken voor hen die dat niet hebben geleerd. Er zijn ook mensen die liever op een vrijere manier dansen. Beide zouden je kunnen inspireren van de ander te leren, of eens met de ander mee te doen.
Als je maar niet vergeet dat je mee mag doen op het feest van de Heer van het huis van deze wereld.
We zijn samen op reis in Gods wereld en we mogen bouwen aan zijn Koninkrijk.  Daarbij spreekt ieder een eigen taal, zoals met Pinksteren, en maken we verschillende bewegingen, zoals met het dansen. Het gaat wel om hetzelfde doel: leven in het licht van God, wandelen in het licht met Jezus, erop vertrouwend dat de Geest ons door het donker zal leiden naar het licht.

Grytsje Hovius

‘